DVSB bijna Ereklasser
Het eerste van DVSB reisde gisteren naar IJmuiden met de opdracht om met grote cijfers te winnen, om zo de achterstand in bordpunten op het Noorden goed te maken. Daar leek het team goed in te slagen, want na vier uur was de stand 10-2 met perspectief op meer. Maar de overige partijen werden remise waardoor de eindstand op 14-6 werd bepaald. Tussentijds belde Evert Davelaar regelmatig naar Groningen en kreeg ze uiteindelijk te pakken. Het stond 9-9 en Roel Boomstra zou verloren staan! Bij de Chinees zaten we tijdens de soep nog in spanning, maar de hoofdmaaltijd kon het voltallige tiental van DVSB1 met gejuich beginnen: SNA had tegen Het Noorden met 11-9 zijn sportieve plicht meer dan waargemaakt. Bert Zwart trof de man in vorm van IJmuiden, Stijn Tuytel. In een klassieke stand wist hij tegen de jeugdspeler weinig te bereiken (1-1). Kees Binnenkade kwam moeizaam uit de opening tegen Jacqueline Schouten. Hij zette een drie-om-drie naar dam open die hij met veel terreinvoordeel kon afpakken en won vervolgens de 6 om 6 eenvoudig (3-1). Waldo Aliar verschalkte met schijnbaar gemak de sterke Martin van Dijk (5-1). Klaas Bor dwong Marcel Kosters tot vervelende keuzes en boekte zijn eerste overwinning deze competitie (7-1). Cock van Leeuwen won in een korte-vleugel-opsluiting combinatief van Harry van der Vossen.	Het zetje was niet te pareren, maar Harry had anders kunnen slaan om het gelijk te houden. Het was Cocks derde zege op rij. Hij is met 15 uit 10 topscorer van het team; de andere aanwinsten van DVSB1 dit seizoen, Waldo en Laurens, zijn nr 2 en 3 (14 uit 10 en 13 uit 9). Tussenstand dus 9-1. Daarna stokte de puntenmachine. Jelmer Martens kwam goed uit de opening tegen Jesse Bos. Hij liet echter zijn tegenstander het klassiek verbreken en moest door tempi-achterstand vechten voor remise (10-2). Laurens Fijn van Draat had een goede aanval met voorpost op 27. Ondanks enkele vreemde zetten van Willem Winter werd het evenwicht niet verbroken (11-3). Harry Clasquin liet een goede stand glippen via een 'grafzet', stond 20 zetten lang verloren, maar ontsnapte tegen Cees van der Vlis vrij gemakkelijk in het late middenspel (12-4). Andrew Tjon A Ong moest tegen Kees Pippel even oppassen, maar liet zich niet verrassen (13-5). Eric van Dusseldorp stevende in gesloten klassiek af naar een wederzijdse Ghestemdoorstoot, altijd ingewikkeld. Eric miste naar eigen zeggen onder druk van de klok een simpele winst. Joop Wind kon afwikkelen naar een eindspel met slechts één schijf minder en hield dit tegen de eindspelspecialist vrij gemakkelijk remise (14-6).
ADG morst punten
Het is een 15-5 nederlaag geworden daar in het verre Franeker, maar is te geflatteerd. Op enkele borden werden pardoes punten weggegeven dat beslist niet nodig was. Toch ging ADG – ondanks de ontspannen sfeer – met het lood in de schoenen naar de noordwesthoek van Friesland omdat met 4 invallers moest worden aangetreden. De eerste invaller, Gerard Mol, kreeg al vrij snel een draai om de oren. Een drie om 3 naar dam werd hem direct fataal. Inmiddels was duidelijk schijvengekletter te horen bij Harry de Waard, die vanuit een slechte opening Sjoerd Huitema trakteerde op een spectaculaire damzet: Met een positiezet ging deze er daarna direct weer af en bleef er een 9 om 9stelling over. De ADG’er had initiatief maar vergaloppeerde zich een 10-tal zetten later. Een aanval op zijn vleugel kon niet meer gepareerd worden. Wim Martin kwam goed voor de dag met positioneel spel. Hij nam een zetje dat echter net niet voldoende was voor de winst.	Guno Grune haalde wel de volle buit binnen. Vanuit klassiek staken beide spelers veel bedenktijd in de stelling dat de Fries uiteindelijk fataal werd. In hevige tijdnood zag hij spoken waarna de ADG’er hem 2 schijven wist te ontfutselen. Vervolgens bouwden de Friezen toch weer naar een grotere voorsprong uit (7-3) omdat Jan van Amstel met omsingelingsspel van zijn tegenstander op schijf achterstand werd gezet. Daarna kwam hij er niet meer aan te pas. Jan Wielaard was ook de klos: vanuit een mooie flank/centrumaanval zag hij een simpele doorbraakfinesse over het hoofd en kon eigenlijk de rest van de schijven ook in het doosje doen. Pech voor invaller Gerrit van Maanen. Vanuit een boeiende korte vleugelopsluiting nam hij een afwikkeling die goed leek, maar een tempozet verraste hem. Toch kwamen beiden op doorbraak en in deze (slot)fase tastte de Amersfoorter mis. Dat gold ook voor Cor van Rooij die – op het laatste moment opgeroepen – een dijk van een partij speelde, maar zich in het late eindspel toch nog net te grazen liet nemen. Een bizarre partij van Cees Strooper tegen Hans Zondervan. Beiden vochten een boeiend duel uit waarbij op de Friese flank behoorlijk wat schijven werden vastgehouden. Toch werd het evenwicht nergens verbroken en was de remise een juiste uitslag. Een aanval over het centrum sloeg bij Arne van Mourik niet door. De ADG’er foreerde via een lange zettenreeks schijfwinst maar toch…… de Fries ging er nog eens goed voor zitten en wist met compensatie toch de veilige remisehaven te bereiken: 15-5.
Barnsteen weer aan de leiding
In de op een na laatste ronde in de competitie 1B landelijk is het de gemotiveerde damclub Barnsteen weer gelukt de koppositie in te nemen. Er is slechts een bordpunt meer dan Zaanstreek. In de laatste wedstrijd zal dus pas de kampioen bekend worden. Het blijft er dus om spannen. Wel zijn de denksporters nu reeds verzekerd van een beslissingswedstrijd om promotie naar de hoofdklasse. Dit is het op 1 na hoogste niveau van het dammen in Nederland. Indien de club dit zou bereiken dan is er sprake van een historische climax in de geschiedenis van de damsport in Bunschoten. In de wedstrijd tegen Utrecht afgelopen zaterdag werden de damkunsten weer getoond. Als eerste opsteker voor de ploeg kwam clubkampioen Cor de Jong op voorsprong. Via een listig slagprincipe kwam hij een schijf voor. Een achterloop om de schijf terug te winnen zou een doorbraak betekenen. Zijn moegestreden tegenstander gaf het maar op. Aan het staartbord zat ditmaal de sterke Rutger Koetsier. Hij kon middels gedegen positiespel afwikkelen naar een overmachteindspel en voldeed zodoende aan de verwachtingen. Aan bord 4 bouwde Wim Muys aan een mooie flankspelaanval. Een lichte taxatiefout van zijn kant zorgde ervoor dat zijn tegenstander als eerste kon doorbreken. Muys had weliswaar voldoende compensatie voor de remise. Peter Frans Koops kwam als eerste deze middag op sschijfwinst.	Toch maakte hij het niet goed af in de beginnende tijdnoodfase en moest gedesillusioneerd in de puntendeling berusten. Op bord 3 ditmaal Wim Bor die op alle fronten meer inzicht vertoonde in het bordspel. Hij liet zijn opponent volledig stuklopen in een klassiek speltype. De gedreven Lou Pietershove speelde ook een klassiek spelletje. Hij verkreeg een betere tempiverhouding. De Domstaddammer zocht zijn heil in een dure doorbraak, maar Lou wist daar wel raad mee. Met goede concentratie maakte hij het karwei af. De enige verliespartij kwam op naam van Marten van de Groep. Maar gezien de overige uitslagen was dit niet zo erg, al dacht hij er zelf wel anders over. Bertus de Harder maakte een studie van een vertakte Roozenburg variant. Hij werd hierin wel wat in het nauw gedrongen maar ook hier vond Bertus na de tijdnoodfase een remisegaatje. Wout van de Groep verkreeg enig positievoordeel. Voor de winst was dit net niet genoeg. Hij had er wel wat slagzetten ingebouwd maar die werden allen onderkend door zijn tegenspeler. Ook hier remise dus, evenals in de match van Tjitse Offinga. In een mooie halve hekstelling kwam Offinga wel goed in het eindspel terecht. Maar na veel gepieker moest hij in remise berusten en kon een mooie 13-7 winst op het scorebord worden bijgeschreven. Over 14 dagen dus de kampioenswedstrijd uit tegen DOS Delft.
Nieuwegeinse dammers verliezen de laatste thuiswedstrijd
Nog altijd moet het Nieuwegeinse Damgenootschap tegen een hatelijke nul aan kijken. Afgelopen zaterdag verloor het op het nippertje van damclub D.O.S. uit Delft. Alle hoop is dus nu gevestigd op de laatste ronde tegen Amstelland uit Amstelveen. Dit zal echter een zware opgaaf worden. Toch begonnen de NDG’ers met een fraaie partijzege van Cor de Kruijff. In dit fragment speelde Thomas Wielaard 45-40, waarna Cor prachtig uithaalde met: 14-20, 25x14, 9x29, 33x24, 22x33, 38x29, 17-21, 16x27,18-22, 27x18, 12x45. Gerard Bakker bouwde de klassieke stelling niet zorgvuldig af. Waarschijnlijk door onzeker-heid bevangen ruilde de NDG’er zijn halve centrum weg. Tegenstander Rob Smits stoomt naar voren en beknelt de overgebleven centrumschijven. Enige zetten nadien zag Bakker in dat verder spelen zinloos was geworden en gaf zich gewonnen. Lex den Doop probeerde avontuur te creëren op het dambord door halverwege het voorpostveld te bezetten. Tegenspeler Jan Weerheijm verbrak middels afruilen het initiatiefrijk spel van de 87-jarige dammer. Het eindspel liep toch nog verrassend af en was het Weerheijm die moest vechten vechten voor de remise ondanks een schijfje meer. Theo van Londen kwam goed uit de opening en verkreeg gaandeweg terreinvoordeel dat uitmondde in een gunstig eindspel. Maar op een of ander manier lukte het de NDG’er niet om vuist te maken waardoor tegenstander Pahan kon ontsnappen. Tot overmaat van ramp zag hij ook nog eens een drie om twee naar dam over het hoofd.	Kumar Bihari speelde een scherpe partij tegen Johan Pronk. Hij is een meester in het uitzetten diverse 'valletjes' (damcombinaties) etc., maar de DOS-speler liet zich niet beetnemen waardoor de partij uitliep naar een gelijkwaardige remise. In de opening had Sjef Valk zijn zaakjes goed voor elkaar, maar in het middenspel verzwakte hij zijn linkervleugel waardoor tegenstander Alfred van Lenthe terreinwinst boekte. Forceerde schijfwinst en ondanks sterk tegenspel kon de Nieuwgeiner niet meer ontsnappen aan verlies. Ruud de Graaff kreeg goed spel en bouwde een ijzersterke stelling op. In de loop van de partij kwam hij echter in temponood en ging vervolgens al offerend ten onder tegen Henk de Witt. Stef Baerends was de man van de wedstrijd. Positioneel wist hij zijn tegenstander te verpletteren. In een prachtig eindspelletje van vier om vier schijven op de tric-trac-lijn wist de Nieuwegeiner tegenstander Lou Dijkshoorn uit te spelen. Spannend was het tussen Feike Reitsma en Christien Fung. Analyses wezen uit dat de speelster van DOS duidelijk voordeel zou hebben gehad als zij voor een andere opbouw had gekozen. Nu bewees Reitsma voldoende verdediging te hebben plus de nodige verborgen combinatiedreigingen als verweer. Vervolgens waren alle ogen gericht op Karl van der Horst, die een sterk damseizoen beleeft. Doorgaans op bord twee is hij het die het vaak zwaar verduren krijgt en krijgt tegenstanders met een hogere rating dan hijzelf dat ook nu weer het geval was. Opponent Geert Prinsen met 200 ratingpunten meer kreeg echter geen grip op het grillige spel van de Nieuwegeiner. In een sidderend eindspel gaat Karl tot het uiterste met de wetenschap dat hij bij winst het team op gelijke hoogte terugbrengt. Maar na vijf uur in hevige strijd verwikkeld moest de NDG-speler toch berusten in gelijkspel.
Reserves DVSB vegen de vloer aan met Hiltex 3
Een ruime overwinning, maar gezegd moet worden dat Hiltex beroep moest doen op enkele jeugdige onervaren invallers. Het begon echter slecht voor de Soest/Baarnse formatie omdat aan bord 1 Henk Vogelenzang de Jong in een prachtige damzet tuimelde. Weliswaar ging de dubbeldekker er meteen weer af maar dat kostte een schijf. Daarna zou de Amsterdammer toch moeten uitspelen, maar….. de DVSB’er maakte verrassend via een dubbele tweeslag-offer en een plakker vanuit een verloren positie toch nog gelijk Serf Klinkenberg liet zich in een te zware linker vleugel vastzetten en verloor, terwijl Jan Nuijten via een combinatie twee schijven verder een makkie had. De voorsprong begon bij Theo Schimmel, die positioneel schijfwinst boekte en verder rustig uitspeelde naar de winst. Henk de Groot had de hele partij vanuit klassiek spel het initiatief maar op miraculeuze wijze liet hij de Amsterdammer toch nog ontsnappen.	Henk de Groot had de hele partij vanuit klassiek spel het initiatief maar op miraculeuze wijze liet hij de Amsterdammer toch nog ontsnappen. Leo v.d. laan won met gedegen positionele wendingen. Dick Roelofs kende zijn tegenstander vanuit een Haags toernooi. Beiden kemphanen vochten een verbeten positionele strijd uit waarbij het evenwicht nergens werd verbroken. Veel spanning bij Gerard van Niel, zeker in de tijdnoodfase waarin hij zijn kracht toonde en een winnend eindspel verkreeg. Door slecht laveren kwam Ton v.d.Ploeg zwaar onder druk, ontsnapte en kwam later bijna nog in een winnend dammeneindspel. Jerrie den Os mocht niet mopperen. Speelt altijd goed, maar maakt in het laatste uur vaak een foutje. Dat was ook nu weer het geval, maar zijn tegenstander zag dit niet onder druk van de klok: winst in plaats van verlies!