DAWO kon slechts bij winst een beslissingswedstrijd om het kampioenschap afdwingen als dit team van de Amersfoortsers zouden winnen. Zo ver kwam het niet, alhoewel het een overwinning werd met het kleinst mogelijke verschil: 7-9.
Gerrit Pul en Marcel Everloo openden de score en deelden de punten. De partij kende klassieke trekjes, waar op geen enkel moment het evenwicht werd verbroken. Cees Strooper zette ADG op voorsprong door een partijzege op Jaap Veld. Ook hier positioneel klassiek, schijf voor de DAWO-speler op de tocht kwam te staan. Strooper had geen moeite om enkele zetten later door deze kwetsbare schijf het volle pond binnen te halen. Gerrit v.d. Ham en Erris van Egdom hielden elkaar staande. In deze gelijkwaardige positiestrijd werden aan weerskanten weliswaar enkele speldenprikjes uitgedeeld, maar beiden waren er niet gevoelig voor en deelden den punten. DAWO kwam op gelijke hoogte door Cor van Setten. Met klassiek spel werd Hans Mulder steeds meer in het nauw gemanoeuvreerd. Halverwege de strijd werd al voor zijn leven gevreesd, maar met een doorbraakactie van de Scherpenzeelse dammer werd de Amersfoortse dammer al eerder tot overgave gedwongen. Spannend flankspel was te zien tussen Ton Bollebakker en Dick v.d. Velden. Eerstgenoemde dammer meende met voortdurend achterlopen op een voorpost de vleugel van de DAWO-speler uit te dunnen en daarmee zijn voordeel te behalen. De aanval sloeg echter niet door. De stelling was daarna dermate uitgedund dat een puntendeling de juiste uitslag was.
Inmiddels stond Gerrit de Bruijn al huizenhoog gewonnen tegen Marius van Raaij. In de opening beging de Woudenberger al een positiefout waardoor zijn stelling in een wurggreep t terecht kwam. Er moest geofferd worden om nog enigszins spel te verkrijgen. Maar na de schijfwinst voor de ADG’er was het een kwestie van tijd en techniek om de volle buit binnen te halen.
Saan Bouw nam in zijn partij tegen Jaco van Maanen een hekstelling in die er aanvankelijk gezond uitzag. Toch werd deze verbroken en zag met lede ogen toe dat de keistaddammer enkele zetten later zelf een “hek” in kon nemen. Deze zag er veelbelovend uit. Een gunstig ogende drie om drie werd (terecht) door van Maanen niet genomen, maar wel een schijfje winst, die hij enkele zetten later in de schoot kreeg geworpen. Een blunder dus van de toch goed spelende Saan Bouw. Daarmee was het 8e punt voor ADG binnen en dus het kampioenschap veilig gesteld.
De laatste partij was tussen Jaap van Walsem en Harry de Waard. Lange tijd ging dit duel in klassiek gelijk op, maar met een “halve Ghestem”wist de Waard paniek te zaaien in de achterhoede van de DAWO-speler. Een combinatie naar dam leek voldoende voor de winst, maar dan moest er secuur gespeeld worden. Omdat de ADG’ers al voldoende punten hadden voor het kampioenschap had de Waard geen zin meer om nog eens vol te gaan voor de winst.
Het feestje kon beginnen!
DAWO P1 – ADG P1:
1.C.van Setten – H.Mulder 2-0; 2.J.Veld – C.Strooper 0-2; 3.D.v.d.Velden – T.Bollebakker 1-1; 4.E.van Egdom – G.v.d.Ham 1-1; 5.J.van Walsem – H.de Waard 1-1; 6.M.van Raaij – G.de Bruijn 0-2; 7.S.J.Bouw – J.vanMaanen 1-1; 8.G.Pul - M.Everloo 1-1.
