EERSTE KLASSE B

Lijfsbehoud voor Barnsteendammers

“Een slecht gespeeld damseizoen werd toch positief afgerond”, aldus een blije voorzitter Marten v.d. Groep. Hij zag zijn ploeg in de nacompetitie ruimschoots winnen van de Nijmeegse combinatie: 13-7.

Tijdens de reguliere landelijke damcompetitie finishte Barnsteen Bunschoten op een 10e stek in de landelijke eerste klasse en was het gedoemd tot een promotie/degradatiewedstrijd tegen het aloude Nijmegen. Bij winst bleven de dammers uit het vissersdorp “hangen” in de eerste klasse, bij verlies zouden de Gelderse dammers hun plaats innemen.

De Bunschoter formatie kwam al goed uit de startblokken en nam na ca. 3 uur spelen al een 8-0 voorsprong. Het begon met Lammert Korlaar die tegen Arend van Wel vanuit klassiek veel dwangzetten inbracht. Uiteindelijk haalde hij de volle buit binnen via een mooie damcombinatie. Tjitse Offinga had het zwaar tegen Wim van Mourik en werd behoorlijk terug gedrongen aan het 2e bord. Toch won hij de partij middels een forcing.

Wim Muys maakte er 6-0 van door een klokwinst op Wouters. Op dat moment had de Bunschoter dammer toch al de druk opgevoerd en hing de stelling van zijn tegenstander al aan een zijden draadje. Peter Frans Koops had geen last meer van verkiezingsperikelen en kon in alle rust achter het bord “kruipen.” Hij won in een hekstellingpartij gedecideerd van Anton Janssen via een damcombinatie. De Nijmeegse equipe trok vervolgens even aan de noodrem en bezorgde Bertus de Harder een moeilijke middag. In een moeilijk eindspel moest hij het eerste punt “prijsgeven” en wist met de hakken over de sloot remise te bewerkstelligen. Nog erger verging het Cor de Jong: “Ik maakte in het eindspel een enorme bok en kwam er verder niet meer aan te pas”.

Maar daarna gaven de Barnsteendammers niets meer weg en volgden vier remises. Marten van de Groep speelde tegen Cees Hazen, wist in de slotfase eerder op dam te komen, maar niet meer dan dat. In laveerklassiek miste Huib Poort een geforceerde winst in het middenspel, belandde in een dammeneindspel met een minschijf maar wist uiteindelijk toch zijn stelling de remisehaven in te loodsen. Anne Wouda wist zich knap staande te houden tegen Arne Kokke, met een veel hogere rating, evenals Evert de Jong. Ook hij is tegen Mark Sanders geen enkel omment in gevaar geweest en bepaalde de eindstand op 13-7.

Barnsteen Bunschoten – Nijmegen 13-7:

1. Evert de Jong – Erik Sanders 1-1 (10) 2 Tjitse Offinga – Wim van Mourik 2–0 (2)
3 Marten v.d. v.d. Groep – Cees Hazen 1-1 ( 7) 4 Bertus de Harder - Gerard Martens 1-1 (5)
5 Wim Muys – Henk Wouters 2-0 (3) 6 Cor de Jong – Leo Buijs 0-2 (6) 7 Peter-Frans Koops – Anton Janssen 2-0 (4) 8. Anne Wouda - Arnoud Kokke 1-1 (9) 9 Huib Poort – Jos Peelen 1-1 (8)
10 Lammert Korlaar - Arend van Wel 2-0 (1)

Eerste klasse B

ADG kwam fractie tekort

In deze damthriller, waarbij voor ADG een promotieplaats naar de hoofdklasse op het spel stond, kwamen de Amersfoorters net iets te kort en verloren met het kleinst mogelijke verschil van VAD: 9-11. De Amsterdammers handhaafden zich daardoor in de hoofdklasse.

De keistaddamers kwam al slecht uit de startblokken. Cees Strooper probeerde tot attractief spel te komen, maar zijn tegenstander was alleen geïnteresseerd in afbraak. Hierdoor enigszins geïrriteerd overzag hij een lichte combinatie waardoor hij ook nog verloor.

Jan van Amstel kon zijn stelling daarna nog maar net de veilige remisehaven in loodsen. Vanuit flankspel verzwakte Rob van Westerloo zijn vleugel, maar loste dit op via een leuke damzet. De dubbeldekker werd wel geliquideerd en bleef er een zeven-om-zeven over, maar van Amstel kwam nogal wat tempi achter. Met behoedzaam manoeuvreren kon hij uiteindelijk toch naar remise afwikkelen.

Leo Rosendaal bracht de stand weer in evenwicht. Het werd een consequente strijd van aanval versus omsingeling tegen Chris v.d. Schaaf. Omdat de strategie niet klopte voor de Amsterdammer kreeg de ADG’er terreinvoordeel. “Door tijdsdruk dwong ik hem wat lastige beslissingen te laten nemen. Hij lette niet goed op en ging daardoor door zijn vlag”, aldus Rosendaal.

Ton Bollebakker vocht een klassieke partij uit met Rob Pennekamp. Hij voelde zich daarbij niet lekker in het vel zitten, kwam niet los en moest van pure armoede een remisecombinatie nemen. VAD-speler Michel Horn zette aanvankelijk een flankaanval op tot hij “in de hoek”dook en er klassieke strukturen ontstonden. Dit leek in het voordeel van Gerrit de Bruijn te werken. Allesbehalve dat was waar en mocht de Amersfoorter zijn handen dichtknijpen toen zijn tegenstander zelf remise aanbood.

Daarna werd ADG op achterstand gezet. Jan Wielaard kwam langzaam maar zeker onder druk tegen Herman van Westerloo in een pure klassieker. “Toch wist k me staande te houden, maar zag plots een dreiging over het hoofd waardoor ik een inferieure zet moest afgeven”, aldus een balende Wielaard. Daarna was het over en uit.

Ook Harry de Waard moest het ontgelden aan het topbord. Een spannende positionele strijd waarbij aan weerskanten wat plaagstootje s werden uitgedeeld. In de 2e helft van de partij profiteerde de Amsterdammer van een “te dunne”linkervleugel en forceerde daarna de winst.

Marcel Everloo nam inde loop van het spel een halve hekstelling in die er gunstig uit zaag. Maar tevens kreeg de Amersfoorter te maken met een aanval aan de andere kant van het bord. Voorts kon tegenstander van Westerloo zich bevrijden via een twee om twee en waren de hekstellingperikelen ook opgelost. Met deze manoeuvre komt Everloo minder te staan maar de stelling was “te dun”voor de winst en loopt de stellinggeruisloos naar remise.

Wim Martin speelde een partij in dezelfde stijl waar hij het gehele seizoen patent op had. De complicaties werden niet geschuwd en er verscheen een ouderwetse “Keller” op het bord. Beide spelers investeerden veel bedenktijd. Na ruim drie uur spelen stond er nog een 17 om 17 op het bord. De Amersfoorter kreeg het beste van het omsingelingsspel en had in die fase analytisch gewonnen gestaan. Op het cruciale moment koos hij echter niet de meest scherpe voortzetting omdat hij combinatieve 'spoken' zag. “Ik wikkelde dus maar af naar een omtrekkende beweging die er dubieus uitzag. Dat bleek mee te vallen. Het afspel in tijdnood en het daarop volgende eindspel wist ik op remise te houden!”

Frits Stuger wist in het middenspel via een meerslagfinesse naar dam te combineren. Deze werd weliswaar direct afgepakt met gelijk materiaal, maar de VAD-speler hield een sterk uitgedunde rechtervleugel hier aan over. Stuger speelde echter secuur verder en wist op; een overmachteindspel aan t e sturen. Daarna was het afspel een kwestie van tijd en techniek. Daarmee werd de eindstand bepaald op 9-11 voor de Amsterdammers en kwam ADG net een schijf tekort om naar de hoofdklasse te promoveren.

ADG-VAD 9-11:

1.Harry de Waard – Richard Bos 0-2 (7); 2.Ton Bollebakker – Rob Pennekamp 1-1 (4);
3.Cees Strooper – Huib v.d.Vossen 0-2(1); 4.Gerrit de Bruijn – Michel Horne 1-1(5);
5.Leo Rosendaal – Chris. v.d. Schaaf 2-0(3) 6.Jan van Amstel – Rob van Westerloo 1-1(2)
7.Wim Martin – Jos Eggen 1-1 (9) 8.Jan Wielaard – Herman van Westerloo 0-2(6);
9.Frst Stuger – Hans Vermeulen 2-0(10); 10.Marcel Everloo – Chris van Westerloo 1-1(8).

Eerste klasse B