Harry de Waard

Een spannend damavondje werd afgesloten met een 3-5 overwinning voor ADG. Door deze winst zijn de Amersfoorters provinciaal bekerkampioen geworden en mogen de keistaddammers de Jan Bom-bokaal een jaartje in de prijzenkast zetten!

“Niet goed voor je hart”, aldus een opgeluchte Harry de Waard, die constateerde dat de spanning op de gezichten bij beide teams merkbaar af te lezen was.

De eerste punten werden gedeeld tussen Gerrit de Bruijn en Wouter van Beek. Naarmate het middenspel vorderde kwam eerstgenoemde dammer steeds meer onder druk te staan. Een paar zetten lang had hij slechts één goede voortzetting. “Maar dat is genoeg nietwaar?”

aldus de Bruijn. Nadat de Utrechter hem de kans bood om via een damcombinatie remise te forceren, greep de ADG’er deze onmiddellijk. Achteraf meende hij wel dat van Beek de tegenkansen onderschatte. “Bij zijn opbouw die mij zulk verplicht spel opleverde, waren er wel degelijk ook gevaarlijke plekken in zijn stelling ontstaan. Na de zetten die hij volgens zijn zeggen gekozen had als de damcombinatie tijdig was onderkend, had ik waarschijnlijk 'opeens' gewonnen gestaan!”

Ook de partij tussen Jan van Amstel en Jan Jacobs werd remise. De opening verliep vrij vlak. Toch werd van Amstel langzaam achteruit gedrongen, zonder dat er enige compensatie tegenover stond. Op de 32ste zet gooide de O.G’er de knuppel in het hoenderhok door een voorpost in te nemen. Jacobs: “Ik nam de voorpost niet om strategische redenen maar om tactische redenen en om spanningen te creëren, verwarring te stichten. Gelet op het tijdverbruik van mijn tegenstander lukte dat deels.” Na enkele afruiltjes kreeg de ADG’er doorbraakkansen op deze korte zwarte vleugel, waarmee de remise in het verschiet lag. Van Amstel kon echter nauwelijks verhinderen dat zijn tegenstander een doorbraakkombinatie nam, maar waarbij hij zelf ook een vrije doorloop naar dam kreeg aangeboden. Remise!

Via een strak positionele opbouw verkreeg “Cees Strooper vanuit de opening ogenschijn-lijk voordeel omdat hij tegenstander Ottink een kromme opstelling van zijn linkervleugel opdrong. Toch kon de Hooglander niet voorkomen dat er druk werd uitgeoefend op zijn eigen linkervleugel. De ADG-preses wikkelde daarom af naar een middenspelpositie waar hij in ieder geval geen achtergebleven schijven had (en zijn tegenstander maar liefst twee). Daar stond tegenover dat hij vanwege terreinvoordeel (6 tempi) wellicht eerder zou kunnen vastlopen. Voordat dit zich mogelijk zou voordoen werd Strooper geholpen door een onvoorzichtige voortzetting van de regerend Utrechts kampioen waarna de partij direct 'kantelde'. De ADG’er profiteerde volledig van de achtergebleven schijven van zijn tegenstander. Ottink nam uiteindelijk, onder de druk van de tijd, nog wel een wanhoopscombinatie, maar dat mocht niet meer baten.

De partij tussen Cock van Wijk en Harry de Waard ging 30 zetten gelijk op. Daarna kreeg de OG’er de gelegenheid voor een opstoot op het centrum. Langzaam maar zeker bouwde hij terreinwinst op. Toch kon van Wijk geen optimaal gebruik maken van het centrumvoordeel omdat de Waard steeds met offers en “achterkruipertjes” dreigde. Ook het eindspel leek gunstig voor van Wijk, maar zijn schijven stonden (op het middenbord) ongunstig opgesteld. In het middernachtelijk uur werd tot remise besloten. Immers, OG kon alleen nog maar gelijk komen, maar de winst van ADG op bord 1 gaf al de doorslag.