Het was de eerste keer dat hij deelnam aan het Barnsteentoernooi. Maar direct gaf deze publieks-trekker zijn visitekaartje af en maakte zijn titel van wereldkampioen volledig waar. Met slechts één punt voorsprong op een peloton tienpunters finishte de Moskoviet als eerste. De partijzege op Rienk van Marle uit de voorlaatste ronde was – zoals achteraf bleek – doorslaggevend voor de toernooizege. In de laatste ronde gaf Schwarzman het niet meer uit handen door een remise met Alexander Baljakin.

De naaste concurrentie voor de titel kwam ook niet verder dan een puntendeling zodat de wereld-kampioen uit handen van sponsor Flip Barneveld de wisselbeker en enveloppe met de meeste inhoud in ontvangst mocht nemen.

Peter-Frans Koops en Bertus de Harder, de beide motoren achter dit welgeslaagde 10e Barnsteen-toernooi kunnen terugkijken op een zeer geslaagd weekje.

In totaal waren 6 grootmeesters van de partij waarvan er 5 in de top-tien terug te vinden waren. Jean-Marc Ndjofang viel terug in het klassement na de “vrijdagdip”. Hij verloor die dag maar liefst 2 partijen en eindigde uiteindelijk op een teleurstellende 16e plek. “I’m very tired, very very tired”, was zijn enige commentaar na afloop. Dat kan ook wel kloppen, want hij kwam voordat het Bunschoter spektakel begon rechtstreeks uit Kameroen en was weinig aan slaap toegekomen. Op de slotdag won hij overigens van Erik Mayenburg.

Ondanks de vermoeidheid die toch bij velen in de benen sloegen werd er nog fel gestreden om de punten en vielen er nog 17 beslissingen.

Zo moest Peter-Frans Koops de eer laten aan Rienk van Marle die een doorbraakactie voor 2 schijven toch in winst kon omzetten. Andrew Tjon A Ong versloeg eindspelenkenner Leo Springer. Vanuit een flankcentrumpartij kwam de DVSB’er op schijf voorsprong, voldoende om de partijwinst veilig te stellen.

Cock van Wijk nam tegen Ingrid de Kok een dure dam. Maar met de 3 minschijven kon hij wel de dubbeldekker veilig opbergen omdat Ingrid geen vangstelling had. Daarna was het een kwestie van opbouwen en uitspelen. Ook Bertus de Harder werd 2 punten rijke door een mooie zege op Frans Tijn. Een centrumaanval vanuit klassiek gaf terrein- en even later positionele partijwinst.

Vanuit flankspel hield de partij tussen Laura Timmerman en Leo Rosendaal lange tijd gelijke tred. Maar nadat beide flanken verbroken waren en het positioneel verder ging bleek de ADG’er toch sterker.

Evenals clubgenoot Harry de Waard, die invaller Lennart Bolk met een overvolle vleugel opzadelde. Een winnende doorbraakactie was niet meer tegen te gaan.

Hilariteit aan het bord bij Leo v.d. Laan. Al vroeg in de partij had hij een damzet genomen tegen Nick de la Fontaine. De DVSB’er dacht slim te zijn door zijn dam te offeren en opnieuw een doorbraakcombinatie te nemen. Dat had hij beter niet kunnen doen, want de Fries kon alles gelijk halen. Toch mocht v.d. Laan de volle buit binnenhalen omdat hij het resterende afspel sterker tegenspeelde.

Klassiek, een volgepropte vleugel, Ghestem en een zwaar blok. Dat was te zien op het bord bij Lammert Korlaar en Alexander v.d. Mheen. Tijdens dit gevecht toverde Korlaar een damzet uit de hoge hoed waartegen zijn clubgenoot geen goed verweer tegen had.

Ad Vreeswijk wist tegen Nijkerker Jan Drijver in het middenspel schijfwinst te forceren en wist dit vast te houden, terwijl Anne Wouda vanuit klassiek de volle buit binnenhaalde ten koste van Gauke Nijholt.

In deze laatste zitting zat de jongste tegenover de oudste deelnemer. De ervaring van Joan Horst gaf de doorslag. Lucas Veldhuizen had het nakijken maar kan echt terugzien op een goed gespeeld toernooi. Een belofte voor de toekomst!

Voor alle uitslagen en eindstand: zie www.damclubbunschoten.nl