|
Anko Baksoellah heeft een indrukwekkende uitvaart gehad. Vele honderden mensen kwamen woensdag 9 januari naar begraafplaats Westduin in Den Haag om Anko de laatste eer te bewijzen. De toeloop van familieleden, vrienden, collega’s en dammers was zo groot dat veel mensen niet in de zaal konden. Zij luisterden op de gang naar de toespraken van Anko’s oudste broer, zijn nichtje, een collega, zijn vroegere schoolmeester en van bestuurslid Fred Versteeg van damclub OBD/Die Haeghe Zet. Anko had veel vrienden in de damwereld, vertelde Versteeg. Van honderd damclubs had hij de afgelopen dagen per mail reacties ontvangen, nadat Anko in de nacht van donderdag op vrijdag in het ziekenhuis overleed aan de gevolgen van een hersenbloeding. Versteeg omschreef Anko als een sociaal betrokken en bewogen mens. Anko kreeg een islamistische begrafenis. Vlak voor de ter aarde bestelling hielden zijn naasten een smeekbede met het gezicht naar het oosten. Vervolgens strooiden alle bezoekers drie handen vol zand over de kist. Ten slotte stak iedereen een bloem in het zand. Anko Baksoellah was voor mij een echte damliefhebber. Het afgelopen jaar kwam ik hem elke maand wel een paar keer tegen bij een damtoernooi. Altijd in gezelschap van zijn clubgenoot Frans Teijn, die net zo’n liefhebber is. Gezamenlijk sloegen ze geen toernooi over, al moesten ze vanuit Den Haag vaak vele uren rijden om in het zuiden, oosten of noorden van het land te komen. Afgelopen zaterdag had hij zelfs in Beilen willen dammen; dat is vanuit zijn woonplaats vijf uur heen en weer rijden. Het geeft aan hoe graag hij damde. Het contact met hem was altijd warm en hartelijk. En stimulerend. Toen hij twee weken geleden tijdens het NK Rapid als toeschouwer zag dat ik een verkeerde omsingelingsstrategie volgde, noteerde hij de stand en beloofde mij een analyse op te sturen met de juiste strategie, die hij had geleerd van de trainingen van Gantwarg. Anko ging helemaal op in het damspel. Als zijn partij uit was, begon hij meteen te analyseren. Soms struikelde hij over zijn eigen enthousiasme en wees hij mensen, die zijn uitleg niet meteen begrepen, fel terecht. Iedereen kon dat goed van hem hebben, want het was een spontane uiting van zijn gedrevenheid en passie voor de damsport. Als liefhebber maakte hij ook notities en aantekeningen van partijen van andere dammers; altijd op zoek naar studiefragmenten die hem als dammer sterker zouden maken. Tijdens de uitvaart beschreef een collega Anko als een persoon die als een strateeg zelf bepaalde wie hem beter kon leren kennen. Anko schermde zijn verschillende werelden, zoals werk (Anko was anesthesist)-dammen-privé strikt van elkaar af. Zowel collega’s als veel dammers geven aan hem niet echt goed gekend te hebben. Als hij werkte had hij het nooit over privé zaken. Als hij damde, communiceerde hij alleen over dammen. Voor mij was dat ruimschoots voldoende. Als dammer heb ik genoten van zijn aanvallende, riskante speelstijl en ik waardeerde zijn vriendelijkheid en hartelijkheid. Hij was een vaste waarde op alle toernooien, zonder op de voorgrond te willen treden. De dammer die Anko echt goed kent, is Frans Teijn, die elke zaterdag in de auto uren naast hem zat. Voor hem is de klap enorm. Ik wens hem en alle naasten van Anko veel sterkte om met het grote verlies te dragen.
Jan Jacobs NDG Nieuwegein |
