EREKLASSE

DVSB weer met beide benen op de grond

Na de derde nederlaag op rij tegen veelvuldig landskampioen Huissen staat debutant DVSB weer helemaal met beide benen op de grond. Dankzij de onstuimige start staat de Soest/Baarnse formatie echter nog steeds daar waar ze aan het begin van de competitie op hadden gehoopt: in de middenmoot. In de resterende vier rondes zullen echter nog wat punten moeten worden gescoord om de nacompetitie te ontlopen.

Al in het begin van het tweede uur kon de eerste uitslag worden genoteerd. Jelmer Martens maakte een blunder in de opening, verloor twee schijven en kon direct opgeven. Vervolgens was het de beurt aan Kees Binnenkade die zijn vijfde grootmeester in 7 rondes trof. Met een fraaie techniek wist Krajenbrink een niet te pareren dreiging in de stelling te vlechten die Kees schijf- en partijverlies opleverde. Eric van Dusseldorp speelt een sterk seizoen en kreeg, na een rustige opening, ook nu weer lichte kansen tegen oud NK-finalist Mathijsen. Maar deze verdedigde zich goed met remise als resultaat.

Laurens Fijn van Draat leed zijn eerste verliespartij onder de vlag van DVSB tegen oud wereldkampioen Guntis Valneris. In een door beide spelers ambitieus opgezette partij viel Laurens spectaculair aan met een verre voorpost. Maar op het moment dat beide spelers wat sneller gingen spelen om het tijdverlies uit de opening goed te maken, overzag de IJsselsteiner een verrassende maar eenvoudige wending. In het eindspel met een wederzijdse dam en twee schijven meer voor de oud wereldkampioen was hij kansloos. Niet lang daarna volgde de verliespartij van Andrew Tjon A Ong tegen de andere wereldtopper in Huissense dienst, Alexander Baljakin. Het klassieke duel ging aanvankelijk gelijk op maar kostte Andrew te veel tijd. In het middenspel kreeg Baljakin dan ook steeds meer grip op de stelling. Uiteindelijk ging de DVSB’er met nog enkele zetten te gaan door de klok. Bij analyse achteraf bleek dat Andrew echter tot op het laatst vrij dicht bij de remise was.

Na dit slechte begin ging het in de laatste vijf partijen een stuk beter voor DVSB.

Cock van Leeuwen kwam steeds verder onder druk, zowel positioneel als op de klok. Maar op het moment dat van Geert Aalten het af kon maken was hij niet geduldig genoeg. Cock speelde het eindspel vervolgens keurig naar remise. Daarna was het de beurt aan Klaas Bor die zijn tweede overwinning liet noteren. Een kleine forcing leverde hem schijfwinst op. Ondanks veel compensatie van zijn tegenstander wikkelde Klaas bekwaam af naar de winst.

Kopman Harm Wiersma kwam met voordeel uit de opening. Maar in het middenspel overzag hij een sterke opbouwzet van zijn tegenstander waardoor de kansen keerden.

Harm verdedigde zich echter taai en bereikte de veilige remisehaven. Harry Clasquin kreeg vanuit de opening een flankspelaanval, maar die verdween in het middenspel van het bord. Harry had toen nog wel wat terreinvoordeel, maar dat was onvoldoende voor de winst. In de langste partij van de dag overklaste Waldo Aliar zijn tegenstander volledig met een prachtige omsingeling. Maar in de tijdnoodfase vergat hij te winnen en bereikte zijn tegen-stander zowaar nog een slecht eindspel. Dat bleek echter niet te winnen voor Waldo. Een foutje op het allerlaatst waardoor hij zelfs nog had kunnen verliezen werd voor Waldo gelukkig niet afgestraft.

HOOFDKLASSE A

Degradatiespook in zicht voor Barnsteendammers

De Barnsteendammers hebben een fors pak slaag gekregen tegen de reserves van Witte van Moort: 15-5. Met goede moed werd naar het verre Westerhaar afgereisd, maar met de moed in de schoenen werd de terugreis aanvaard.
Het begon met een openingsremise van Cor de Jong, die een spannende partij uitvocht met Jan Schippers met veel gevaarlijke verwikkelingen. In de middenfase werd door een zeer forse ruil van Schippers de stelling zo dun dat tot een deling van de punten werd besloten.

Barnsteen werd op achterstand gezet omdat Willem Bor in het late middenspel een foute voortzetting nam de a tempo werd afgestraft. Zijn tegenstander kwam veel sneller op dam. Vervolgens had Bertus de Harder ook het nakijken, die door Erik Koops op een damcombinatie werd getrakteerd. De Bunschoter dammer had deze combinatie wel gezien, maar verkeerd ingeschat. Rutger Koetsier deed iets voor Barnsteen terug door Dick Siegers in het middenspel een leuke combinatie uit te voeren. Het bleek de enige winstpartij voor de Barnsteendammers.

De partij van Marten van de Groep hield lange tijd gelijke tred, maar tegen het einde moest de Barnsteendammer toch het onderspit delven.

Ook Wim Muys moest het ontgelden, die slachtoffer werd van een doorbraakactie van Edwin Twiest
Tjitse Offinga deed het goed aan bord 4 tegen de sterke Bruno Fopa in een pure klassieker. De Bunschoter gebruikte vrijwel alle tijd om tot een sluitende remise te komen en vond die in een dammeneindspel met schijfachterstand.

Peter Frans Koops kreeg een spannende flankspelpartij op het bord die aan weerskanten op springen stond. Toch werd het evenwicht nergens verbroken en gaf de puntendeling de juiste krachtsverhouding weer.
Toch moest Barnsteen nog 2 nederlagen bijschrijven. Evert de Jong verloor in een klassieke partij waar de remise zeer voor de hand lag. Hij ging echter gokken en moest later met 2 schijven achterstand in een dammeneindspel zijn meerdere erkennen. Ook Lou Pietershove miste juiste tempi in het eindspel, waardoor deze Limburgse Barnsteendammer moest capituleren.

EERSTE KLASSE B 

Ons Genoegen doet goede zaken

In eigen huis werd na een rommelige wedstrijd met fouten over en weer met 12-8 gewonnen van TAMEK.
Na ca. 2 en 1/2 uur deelde nestor Lex den Doop de punten met Lauran Rijk. Dat was wat teleurstellend, want Lex had een goede klassieke stelling maar vergat de vleugelcontrole aan z'n linkervleugel uit te buiten.

OG kwam op voorsprong door Sjef Valk. Nadat tegenstander Arie Hoonstra zijn rechtervleugel niet adequaat opstelde, brak Sjef via enkele voorwaartse ruilen en een schijfoffer door naar dam. In al kritieke stand blunderde Hoonstra ook nog eens een keer en was het direct einde verhaal.
Tamek kwam weer op gelijke hoogte door een nederlaag van Gerard Bakker tegen Jan Marten van de Reest. Deze sterkste speler van Tamek was om tactische redenen aan bord 8 gezet. Hij pakte al snel een sterk half-klassiekachtig centrum tegen Gerard, pakte te gemakkelijk een 2-om-2 terug in het middenspel dat hem tijdelijk op schijf achterstand werd gezet. Gerard won die wel terug, maar even later brak Jan Marten toch door de linkervleugel naar dam en won gemakkelijk. 
OG kwam kort daarna weer op voorsprong omdat teamcaptain Cock van Wijk na een laveeropening tot een soort half-open klassieke omsingeling kwam. De linkervleugel van Alex Boxum werd erg dun en kon de problemen niet oplossen. In de tijdnoodfase bevrijdde hij zich nog wel uit de omklemming maar kwam vervolgens weer vast te staan aan zijn rechtervleugel. Een onpareerbare schijfwinstdreiging met doorloop naar dam werd de genadeklap.
Invaller Alfons Ottink speelde een fraaie partij tegen IJsbrand Haven, waarbij de Utrechter weliswaar groot voordeel kreeg, maar geen sluitende winst kon vinden.

De 2e invaller, Arne van Mourik had over geluk weer eens niet te klagen. Na een flankspelopening wist hij niet goed met de stelling om te gaan. Hij posteerde daarom een witte schijf op veld 21 maar daardoor groeiden de complicaties hem zelf boven het hoofd! Teunis Snoek pakte via een fraaie en ietwat verborgen combinatie met damgeven erbij een gezonde schijfwinst. Arne had wat compensatie, maar een 2e fout leverde hem een verloren 4-om-2 dammmeneindspel op. Na een foute opbouw van zijn tegenstander kon Arne toch nog met remise ontsnappen...
Arie Schwartz kreeg in het late klassiek voordeel. Beiden braken door naar dam, maar Arie had 2 schijfjes meer. Nadat de OG’ er zijn dam offerde en daarmee ook de dam van de TAMEK-speler elimineerde, was de winst snel binnen.
Een meevaller kwam op naam van Gerard Morsink. Ook hier een klassiekachtige laveerpartij, waarbij Gerard steeds verder in het defensief moest. Beiden braken door naar dam, maar werd even later weer teruggeworpen. Er ontstond een eindspel dat precies op tempo nog remise bleek voor de Utrechter. Oef!

Auke Zijlstra pakte het beslissende 11e punt door een degelijke remise tegen Dirk Glazenborg. Vervolgens pakte ook Lex van Amerongen als 10e (en laatste) aan bord 10 ook nog een punt tegen Jurriaan Romkes. In het klassieke middenspel gebruikte hij heel veel tijd om de moeilijkheden aan z'n rechtervleugel op te lossen. Dat lukte en in de hevige tijdnoodfase won hij zelfs een schijf. De tegenstander had nog voldoende tijd maar bleef snel zetten en noteerde niet meer. Lex riep de arbiter erbij om de tegenstander te verplichten nog te noteren, maar deed dit niet. Beiden bleven doorspelen totdat de vlag van Jurriaan viel. De zetten konden niet meer geconstru-eerd worden, al hadden beiden zeker 60 zetten gedaan. Daarom werd er doorgespeeld waarbij Lex het 4-om-2 dammeneindspel niet meer kon winnen.

EERSTE KLASSE C

Opkikkertje voor ADG

ADG zit in de lift.
Ook de 6e ronde van de nationale damcompetitie heeft dit team de volle buit weten binnen te halen. De tegenstander, Heijmans Excelsior 2 werd nog verder de gevarenzone ingedrukt en moesten lijdzaam toezien dat de Amersfoortse dammers met 7-13 tevreden huiswaarts keerden.

Tevreden wat betreft de uitslag, maar wat het spel betreft……op sommige borden liet het soms duidelijk te wensen over. Neem de partij van Wim Martin, waar blunder op blunder werd gestapeld. Eerst door de Amersfoorter die meende te forceren vanuit een klassieke stelling, maar een lichte damcombinatie overzag. De Brabander liet deze dubbeldekker echter simpel afnemen met gewonnen afspel voor Martin. Ton Bollebakker maakte er 0-4 van. Een goede centrumpartij van de Hilversummer, waarbij de speler van Heijmans Excelsior wel heel simpel in een damcombinatie vloog.

Harry de Waard bracht de stand op 0-6. Veel ruilwerk van zijn tegenstander in de opening, die enkele zetten later een centrumschijf posteerde. Met omsingelingsspel kreeg de Waard enigszins grip op het spel, temeer daar de Bosschenaar niet de sterkste voortzettingen koos. Een aanval op de Brabantse vleugel gaf de doorslag en werd de overmacht in het eindspel verzilverd.
Cees Strooper had ogenschijnlijk groot positievoordeel in het klassieke centrumspel. De preses van ADG dreigde voortdurend met het bekende offer van Dussaut en om dit te omzeilen moest de Brabander enkele zetten doen die hij niet wilde spelen. Weliswaar bleef Strooper voordeel houden, ook in het eindspel, maar een sluitende winst werd niet gevonden!
Jan van Amstel vergrootte de voorsprong tot 1-9, maar vraag niet hoe!

Na afloop verklaarde hij dat het niet zijn beste partij was. De ADG’ er werd nog al teruggedrongen waardoor de Almeerder zich opmaakte om met een paar afruilen enkele centrumschijven van zijn tegenstander weg te ruilen en opnieuw te beginnen. Van Amstel verkreeg vervolgens de gelegenheid om een voorpost op veld 37(!) te plaatsen.  Daarmee dacht van Amstel in ieder geval remise in handen te hebben. Maar op het eind zette zijn tegenstander zichzelf klem, waardoor de ADG’ er toch nog won.
Daarna verkleinden de Brabanders de achterstand omdat Guno Grune het nakijken had. Er dreigde een hekstelling of schijfverlies, maar even later tuimelde hij ook nog eens in een damzetje.

In een partij met wisselende kansen dat van flankspel vervolgens overging in klassiek, kreeg Mark Klein Kranenbarg te maken met een omklemming en was zijn stelling rond de 50e zet ronduit slecht. De ADG' er kon echter nog net ontsnappen omdat een drie om één eindspel net niet gewonnen was voor Soendar Kalpoe.
Jan Wielaard bouwde een zgn. “ Kellerpartij” goed op, maar tuinde op de 19e zet al in een bekend typezetje dat hem schijfverlies opleverde. Vervolgens vocht hij nog verbeten door, maar tegenstander Voor de Poorte maakte geen fout en rondde het karwei netjes af.

Na een “ kromme” opening van zijn tegenstander, kreeg Leo Rosendaal veel terreinwinst. Met veel ruilwerk wist de Brabander de schade echter beperkt te houden en zijn stelling veilig de remisehaven in te loodsen.

TWEEDE KLASSE C

Bittere pil voor reserves DVSB

Het tweede tiental van DVSB heeft het er lelijk bij laten liggen in de wedstrijd tegen SNA. Vol goede moed waren de dammers van DVSB naar Heerhugowaard getogen wetende dat dit team een punt ‘los’ stond van de grote concurrent in de koppositie DES Lunteren 2.

De opstelling liet niets te wensen over. Leo v.d. Laan, de troef van DVSB, speelde tegen de man met de hoogste rating, Rinus Veenstra. De man uit Heerhugowaard onderschatte de DVSB’ er lelijk en dacht dat het ‘kat in het bakkie’ was. De waarheid bleek geheel anders.

Al heel snel liep Theo Schimmel in een onnozel beginnerszetje dat de eerste deceptie was. Snel hierna maakte Serf Klinkenberg na een uitstekende winstpartij gelijk. Even leek er wat lucht te komen. De beurt was aan Henk de Groot, tot dan toe een van de topscorers in 2C. Hij tuimelde in een slagzet die op slag uit was.

Jerrie den Os verloor in een remisestand door een verkeerd beoordeelde voortzetting (8-2). Jan Nuijten speelde een verdienstelijke remise waarna Gerard van Niel knullig verloor in een gelijke stelling met behoorlijke tijdnood. Oorzaak lag opgesloten in het bniet (op tijd) verdedigen van zijn lange vleugel.

Henk Vogelenzang de Jong speelde zoals vanouds zeer degelijk naar remise. Ook Ton van der Ploeg speelde gedegen naar remise. Een verhaal apart was de partij van Dick Roelofs tegen good old Bertus Groot. Dick had een huizenhoge tempovoor-sprong maar kon de partij toch niet naar zijn hand zetten 1-1. De laatste 2 punten werden binnengehaald door Leo v.d. Laan. Op zijn eigen fenomenale wijze haalde hij de sterke Rinus Veenstra onderuit. De complimenten zijn voor SNA2 dat een steeds sterker wordend team bezit met een aantal jonge veelbelovende spelers zoals Dave Bleeker, Arnoud Rood en R. Bos.

2.Lelystad

TWEEDE KLASSE D

LDG maatje te groot voor Zenderstad

Het was te verwachten. Koploper LDG uit Leiden bezorgde Zenderstad de 2e nederlaag. Ondanks verwoede strijd was de ploeg onder aanvoering van good-old Evert Bronstrring heer en meester op de borden.
Het begon met de jeugdige Rutger Oskam, die een schijfje moest prijsgeven vanuit een kettingstelling. Deze jeugd speler van Zenderstad kwam er daarna niet meer aan te pas.

Hans Verhoeven werd het 2e slachtoffer. Een verkeerde afruilmanoeuvre leverde zijn tegenstander een damdoorbraak op, die op slag winnend was.
Lex v.d. Hoeven deed iets terug voor de IJsselsteinse ploeg. Met veel ruilwerk probeerde hij er positioneel iets van te maken. Het werd hem overigens wel erg gemakkelijk gemaakt om de volle buit binnen te halen dankzij een blunder van zijn tegenstander.
Toch bouwde LDG weer aan een grotere voorsprong. Theo van Londen ergerde zich aan zijn eigen spel. Weliswaar ging het tot aan het middenspel goed, maar daarna deed hij enkele appositionele zetten die hem op schijfverlies kwam te staan en vervolgens het nakijken had.

Feike Reitsma maakte de tussenstand echter wat draaglijker. Vanuit een complexe stelling combineerde hij naar een winnende dam.
Toch werd Zenderstad weert met de neus op de feiten gedrukt omdat Kumar Bihari in de tijdnoodfase de mist in ging.
Ruud de Graaff werd omsingeld en leek onder druk te komen. Een “plakker” was niet alleen de redding, maar bezorgde hem ook nog eens een plusschijf en later de volle winst.

Na een gelijkwaardige remise van Theo Wouda werd Cor de Kruijff in het eindspel toch nog te grazen genomen door de sluwe Evert Bronstring. Het zag er lange tijd naar uit dat dit duel naar een remise werd geschoven, maar een listigheidje van de Leidse meester werd de Kruijff toch nog fataal.

Ondanks enkele plaagstootjes en zijn zoektocht naar de winst, kon Rob de Meij deze niet vinden en moest uiteindelijk (ietwat) teleurgesteld in een puntendeling berusten.